Πολιτιστικό γεγονός της χρονιάς στην Ηγουμενίτσα!
Η παρουσίαση της «Ανθολογίας Ποίησης, αφιέρωμα στον Κ.Π. Καβάφη, 150
χρόνια από τη γέννησή του», που επιμελήθηκε η Βασιλική Β. Παππά...
Της Αγλαΐας Αρχοντά, φιλολόγου
Με αφορμή την ανακήρυξη του 2013 ως «έτος Κωνσταντίνου Καβάφη» από το
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (ΥΠΑΙΘΠΑ), για να
τιμηθεί η επέτειος των 150 χρόνων από τη γέννηση του σπουδαίου και διαχρονικού
Έλληνα Αλεξανδρινού ποιητή (29 Απριλίου1863-29 Απριλίου1933), το Κέντρο Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕΣΥΠ) Ηγουμενίτσας, υπερβαίνοντας τα υποχρεωτικά καθήκοντά του, στο πλαίσιο των εθελούσιων δράσεών του, οργάνωσε και παρουσίασε επίσημα τη νεοεκδοθείσα «Ανθολογία Ποίησης, αφιέρωμα στον Κ.Π. Καβάφη,150 χρόνια από τη γέννησή του», την οποία επιμελήθηκε η κ. Βασιλική Β. Παππά (Π.MSc Θεολόγος, ποιήτρια, Υπεύθυνη του ΚΕΣΥΠ Ηγουμενίτσας) και που περιλαμβάνει 66 έργα 22 ποιητών λιγότερο ή περισσότερο γνωστών. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου στις 20.00, στη ζεστή και φιλόξενη αίθουσα «Πάνθεον» στην Ηγουμενίτσα
Σημειωτέον ότι
η Οργανωτική Επιτροπή του ΥΠΑΙΘΠΑ πρότεινε τουλάχιστον 45 εκδηλώσεις για το
2013 στην Ελλάδα, Αλεξάνδρεια, Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία και άλλες χώρες. Επίσης,
και με την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού οργανώθηκαν
εκδηλώσεις, εκθέσεις, performances, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες
πόλεις της περιφέρειας, για τον εορτασμό της συγκεγκριμένης επετείου, με
πρωτοβουλία κυρίως πολιτιστικών φορέων.
Το ΚΕΣΥΠ
Ηγουμενίτσας απέδειξε ότι, αφού διαθέτει αγάπη για την τέχνη και διάθεση
για ευρύτερη προσφορά, όχι μόνο προς τους νέους αλλά προς όλους, ακόμα και
χωρίς την επικουρία άλλων φορέων, μπόρεσε και πέτυχε να φέρει τους πολίτες της
κοντά στην κλασική μουσική καθώς και «στην ιστορία, την αίσθηση και το
στοχασμό»,τους τρεις δηλαδή πυλώνες που δομούν την ποίηση του Κ. Π. Καβάφη.
Την εκδήλωση
οργάνωσε πραγματικά με πολύ μεράκι και συντόνισε η κ. Βασιλική Β. Παππά. Η
πανθομολογουμένως ενδιαφέρουσα βραδιά άνοιξε με τους χαιρετισμούς της κ. Παππά
Βασιλικής, της κ. Αναγνώστου Χρυσούλας, προέδρου του Φιλολογικού Συνδέσμου
Θεσπρωτίας και της κ. Ζήση Σταυρούλας,Υπεύθυνης του ΚΕΣΥΠ Ηγουμενίτσας, οι
οποίες, εκτός από αναφορά στην αξία της προσωπικότητας του Καβάφη, επεσήμαναν
τη σημαντικότητα τέτοιων πολιτιστικών δραστηριοτήτων, ως μέσων για την ευρύτερη
καλλιέργεια –πέραν αυτής του σχολείου- των μαθητών, συνεπικουρώντας στην
αγωνιώδη προσπάθειά τους να δομήσουν μια πιο ολοκληρωμένη και υγιή κοσμοθεωρία.
Ακολούθησε
ομιλία από την κ. Παππά Βασιλική με θέμα «Ο Καβάφης του φωτός και της σκιάς»,
όπου σχολίασε με γλαφυρό, ευκρινή και περιεκτικό τρόπο τα βασικά χαρακτηριστικά
που συνθέτουν το έργο και την προσωπικότητα του μεγάλου δημιουργού,
ξεδιπλώνοντας ταυτόχρονα τα ιδιαίτερα δικά της συναισθήματα σεβασμού και
θαυμασμού προς αυτόν.
Η δεύτερη
ομιλήτρια της εκδήλωσης, κ. Νούση Δήμητρα, φιλόλογος, παρουσίασε με
αξιοσημείωτη ενάργεια και πληρότητα τη «βιογραφία-εργογραφία του Κ.Π.
Καβάφη»,μεταφέροντάς μας αποτελεσματικότερα στον κοινωνικό και προσωπικό κόσμο
του ποιητή.
Η τρίτη
ομιλήτρια, η συντάσσουσα το παρόν άρθρο, κ. Αρχοντά Αγλαΐα, φιλόλογος στο 6ο
Γυμνάσιο Ευόσμου Θεσσαλονίκης, ανέλαβε την κριτική παρουσίαση της ποιητικής
ανθολογίας, πλέκοντάς την με κάποια από τα διασημότερα αντιπροσωπευτικά
αποσπάσματα της καβαφικής ποίησης. (Επρόκειτο για την πρώτη επίσημη παρουσίαση.
Έπονται και άλλες προγραμματισμένες στη Θεσσαλονίκη.)
Στο ενδιάμεσο
των ομιλιών, νιώσαμε έντονη συγκινησιακή φόρτιση από τις ανάγλυφες παραστατικές
απαγγελίες των ποιημάτων του Καβάφη: «Τα άλογα του Αχιλλέως» από την
ποιήτρια Κατερίνα Παπά, «Τα παράθυρα» από την ποιήτρια Βασιλική Παππά
και το «Όσο μπορείς» από τη φιλόλογο Δήμητρα Νούση.
Η βραδιά
κλιμακώθηκε περισσότερο ψυχοδιεργετικά και ψυχοδιανοητικά με την απαγγελία
τριών ποιημάτων από τις ίδιες τις συμμετέχουσες στην ανθολογία ποιήτριες.
Συγκεκριμένα, η ποιήτρια Κατερίνα Παπά, από το Ηράκλειο Κρήτης, μοιράστηκε μαζί
μας το ποίημα της «Απαντοχή»,που ανθολογείται στη σελίδα 95 του βιβλίου:
Το φθινόπωρο
ραίνει πάλι μνήμες
που
σπαταλήθηκαν στα χρυσοκίτρινα φύλλα του
Στα χείλη που
λαχτάρησαν φιλί του πόθου
Κι έχει ένα
άρωμα απόψε η βραδιά
σαν ερωτευμένη
καταιγίδα
κι εγώ σου
ψιθυρίζω
σαν στάλα της
βροχής
Απίθωσε το σώμα
σου στο μουσκεμένο χώμα
κι απόλαυσε το
άρωμα, τη μέθη
Σαν τσιγάρα
ανάβουν και σβήνουν
Τα λόγια
Το άρωμα
Οι μνήμες
Οι ανάγκες
Οι ανάγκες
Όλες οι
αισθήσεις μου
Σε δοκιμασία
απαντοχής
αντέχω;
αντέχεις την
απουσία;
Ο χρόνος θα
δείξει…
ποιος μπορεί να
ισορροπεί στην κόψη της βροχής
δίχως ποτάμι να
κυλήσει στη θάλασσα
της λησμονιάς
γενεί
Η Κατερίνα Παπά διετέλεσε ως αρθρογράφος στον τύπο του
τόπου της και έχει κερδίσει αρκετά βραβεία σε διαγωνισμούς ποίησης και πεζού
λόγου. Στα ανθολογούμενα ποιήματα της, με λόγο λιτό και ύφος οικείο, σχεδόν
κουβεντιαστό, αλλά ταυτόχρονα αποτελεσματικό εγείρει αισθήσεις κυρίως μέσω των
εικόνων και ανασύρει μνήμες. Στα άλλα ποιήματά της αφιερώνει έναν, εκ βαθέων,
ερωτικό λόγο στον αγαπημένο της με γλυκιά αναπόληση ανεξίτηλων στιγμών που ζουν
και ασκούν δύναμη και στο παρόν. Μετά από ένα έντονο ερωτικό κρεσέντο η απουσία
του καθίσταται πιο τραγική. Ο αγαπημένος απαντά σε καβαφικά σκηνικά, σε
σκοτεινές κάμαρες όπου τα γυμνά κορμιά βιώνουν τη μαγεία του πάθους.
Απόλαυση ανάγνωσης.
Στη συνέχεια, στην πρώτη της απόπειρα να «μοιραστεί» ποιήματά της με το
ευρύτερο κοινό, η 17χρονη Ευαγγελία (Εβίτα) Κασαγιάννη του Αριστείδη και της
Βασιλικής, από τη Θεσσαλονίκη, υπότροφος μαθήτρια στα εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη,
βραβευθείσα ήδη σε ποιητικό διαγωνισμό, μάς διάβασε από «ψυχής και ήθους» το
ποίημα της «Η τόλμη» που ανθολογείται στη σελίδα 59:
Αυτό που εσύ
αποκαλείς ηδονή,
εγώ το λέω
τόλμη.
Πάθος για το
νέο,
το ασυνήθιστο,
το καινό.
Αυτό που δεν
έκρυψες,
που δε
συγκάλυψες με λόγια ψεύτικα
και κούφια.
Αυτό θαυμάζω
σ’εσένα περισσότερο.
Ω ναι,αυτό!
Άλλοι το
αποσιωπούν,
άλλοι το
κατακρίνουν.
Εγώ παίρνω το
ρίσκο,
όπως κι εσύ,
να το αποδεχτώ
Τολμώ γιατί εσύ
με δίδαξες.
Τολμώ γιατί
τόλμη είναι
το όπλο των
άοπλων ηρώων.
Τολμώ γιατί και
το να αγαπά κανείς,
τόλμη είναι.
Αυτό που εσύ αποκαλείς
ηδονή,
εγώ το λέω
τόλμη.
Η Κασαγιάννη
Ευαγγελία στο «Ψάχνοντας τον Καβάφη» με πολύ έξυπνο και ευρηματικό τρόπο
συνθέτει ένα μοναδικό ποίημα, πετυχαίνοντας έναν πρωτότυπο συγκερασμό,
αναμειγνύοντας δεδομένα της ποίησης του Καβάφη με δικές της νέες σκέψεις και
συναισθήματα. Στο «Νανούρισμα του Καβάφη» συγκινεί και εκπλήσσει
ευχάριστα με τη σύλληψη να θέσει τη μητέρα του ποιητή να τον νανουρίζει και να
τον καλοτυχίζει. Μέσα από την περσόνα ενός τόσο πολυαγαπημένου και με ισχυρή
επιρροή προσώπου, για τον ποιητή και με ένα δυνατό, υποβλητικό τέλος,
μορφοποιεί το θαυμασμό προς μια μεγάλη προσωπικότητα δια μέσου της
προφητείας ή και της διαίσθησης μιας μάνας. Λόγος ζωντανός, δροσερός και
αυθόρμητος, ταυτόχρονα όμως και βαθυστόχαστος.
Τέλος, Βασιλική
Παππά απήγγειλε το παρακάτω «Άτιτλο» ποίημα, γραμμένο στην Πλαταριά Θεσπρωτίας:
Επί την ηλίου
δύσιν.
Απαθής,
Θεέ μου!
Σβήσε από τα
μάτια.
Το χορό των
δαχτύλων του.
Τις στιγμές
ηδονής.
Το ξεχείλισμα
αισθήσεων.
Το ξεγύμνωμα
εαυτού.
Η ύπαρξη του
είναι πόνος.
Εικόνα που
ξεθωριάζει.
Λύτρωση ο
θάνατος.
Η Βασιλική Παππά, γεννημένη στα Τρίκαλα είναι κάτοχος
μεταπτυχιακού διπλώματος της Θεολογικής του ΑΠΘ, υποψήφια διδάκτορας στην
Ποιμαντική Ψυχολογία, κάτοχος επίσημων διπλωμάτων σε ευρεία γκάμα επιστημών, με
πολυσχιδή δραστηριότητα στο χώρο της εκπαίδευσης, δημοσιογραφιας, τεχνης και
κοινωνικής προσφοράς. Στο πρώτο άτιτλο ποίημα της μεταδίδει πόνο στη θύμηση της
απάθειας ενός προσώπου. Είναι δύσκολη η διαχείρηση του τέλους. Στο δεύτερο
αλλάζει σκηνικό και στο ίδιο ύφος, τύπου μονολόγου, ομολογεί τη βίωση ολοκληρωτικής
ανιδιοτελούς αγάπης προς το αγαπώμενο πρόσωπο. Στο τρίτο κυριαρχεί η αίσθηση
παντελούς εγκατάλειψης. Λόγος λιτός αλλά προσεγμένος, ξεγυμνωμένος από άχρηστα
βαρύγδουπα λεξιλογικά στολίδια. Κάθε λέξη προκαλεί ακολουθία παύσης, αφετηρία
για σκέψη και βίωση έντονων συναισθημάτων.
Ενδιάμεσα των
απαγγελιών είχαμε την ευχαρίστηση να ακούσουμε κλασική μουσική από τις
μαθήτριες Ζάρρου Βικτωρία και Κισσοπούλου Ελευθερία στο βιολοντσέλο και πιάνο
αντίστοιχα, συνεργαζόμενες με τη δασκάλα τους, κ. Μουσκέτα Νικολέτα, υπεύθυνη
του Ωδείου Τσακάλωφ Ηγουμενίτσας. Και οι τρεις τους καθήλωσαν το ακροατήριο με
την, ομολογουμένως, πολύ προσεγμένη σκηνική τους παρουσία αλλά κυρίως
προκάλεσαν χαρμονή και θαυμασμό για τις μουσικές τους δεξιότητες.Τυχεροί,
λοιπόν, όσοι ήμαστε παριστάμενοι και κοινωνοί των παρακάτω μουσικών κομματιών:
«Habanera» του G.Bizet, «Minuet in G» του L.Van Beetoven, «Sonata Adagio» και «Sonata Allegro» του Marcello B. και «La Paloma» του Sebastian Yradier.
Κλείνοντας την
παρουσίαση, η συντονίστρια κ. Βασιλική Παππά, εξέφρασε τα συγχαρητήρια στις
συμμετέχουσες και τις ευχαριστίες σε όλους τους παριστάμενους, οι οποίοι
συνέδραμαν στην επίτευξη μιας δυναμικής αμφίδρομης επικοινωνίας.
Αξίζουν
συγχαρητήρια στην οργανώτρια και τις συμμετέχουσες της εκδήλωσης, όχι τόσο για
το άρτιο αποτέλεσμα, όσο για το γεγονός ότι, αμισθί και σε δύσκολους καιρούς,
προέβαλαν το πάθος, το μεράκι και την πίστη στην αξία της διάδοσης της τέχνης,
της όξυνσης της σκέψης, της λύτρωσης της ψυχής μας μέσα από την τελική βίωση της
κάθαρσης.
Και αν γίναμε
λίγο πιο εμβριθείς ή «σοφοί» τότε σιγά σιγά ίσως να αισθανόμαστε «κάπως» και τα
«προσιόντα» (δηλ. αυτά που στο εγγύς μέλλον μας πλησιάζουν) όπως έγραψε ο
Καβάφης στο ποίημα του «Σοφοί δε προσιόντων αισθάνονται» το 1915.
Την εκδήλωση
τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος Ηγουμενίτσας, κ. Κάτσινος Γεώργιος, ο
πρώην Νομάρχης Θεσπρωτίας κ. Τσώνης Νικόλαος, ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας
Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας κ. Τζάνης Ευάγγελος, ο Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας, κ.
Καραπάνος Ευάγγελος και αρκετοί ντόπιοι συνάδελφοι. Τις φωτογραφίες επιμελήθηκε
ο κ. Τζάλλας Γεώργιος.
Ακολουθούν
πληροφορίες σχετικά με την ομιλία-παρουσίαση της ποιητικής ανθολογίας από την
κ. Αρχοντά Αγλαΐα:
Αρχικά αναφέρθηκε ότι με το παρόν έργο τελείται
ταπεινό μνημόσυνο στο μοναδικό ποιητή. Τονίστηκε ότι το πόνημα αυτό μαρτυρεί
πολύ υπομονετική, συστηματική δουλειά από την επιμελήτρια, δεδομένου ότι
κατέστη επιτακτικό να οργανώσει και να συντονίσει το έργο και τις διαθέσεις
τριάντα ατόμων. Επίσης, ότι είναι σημαντικότατο σε κοινωνίες όπου κυριαρχεί η
αυτοπροβολή, ο αθέμιτος ανταγωνισμός και η υποτίμηση του άλλου, κυρίως
του καλύτερου μας, είκοσι δύο ποιητές και ποιήτριες, αν και οι περισσότεροι δε
γνωρίζονται μεταξύ τους, δέχτηκαν με ενθουσιασμό να ενώσουν τις καλλιτεχνικές
τους φωνές, ως ίσοι μεταξύ τους, υπηρετώντας το μοίρασμα σκέψεων και
συναισθημάτων, την ιερή συνάντηση ψυχών, ώστε να γλυκάνουν τα πικρά και να
ανεχτούν τα αβάσταχτα. Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι κάποιοι «ευαίσθητοι»
συνεχίζουν το κοπιαστικό αλλά και λυτρωτικό έργο της ποίησης, ειδικά στις
αντίξοες συνθήκες που βιώνουμε, με βασικότερη την απουσία υψηλών αξιών. Αυτές
οι αντιξοότητες όμως είναι που γεννούν και ποίηση υψηλή.
Στον συγκεκριμένο
νεοεκδοθέντα τόμο, 22 δημιουργοί τόλμησαν να εκτεθούν από κοινού, ιδίοις
αναλώμασι και να επικοινωνήσουν το ανέκδοτο έργο τους. Πρόκειται για ανθρώπους
μεγάλης γκάμας ηλικιών, επαγγελμάτων και ενασχολήσεων και από διαφορετικά μέρη
της Ελλάδας. Εντύπωση προκαλεί η –κατά κανόνα- υψηλότατη μόρφωσή τους με
διάφορες προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές σε διακεκριμένα πανεπιστήμια
καθώς και κάποιες υποψηφιότητες για διδακτορικά. Επίσης, οι περισσότεροι
ανθολογούμενοι κατέχουν σπάνιες διακρίσεις σε διάφορους επίσημους διαγωνισμούς
και διάγουν μέλη σοβαρών συνδέσμων και ενώσεων, κυρίως πολιτιστικού
ενδιαφέροντος. Οι ενασχολήσεις τους φανερώνουν πνεύματα αεικίνητα με αισθητική
συγκρότηση, γνωσιολογική κατάρτιση αλλά και ήθος, λόγω και της κοινωνικής
προσφοράς τους. Εννοείται ότι δε δύναται να παρουσιαστούν λεπτομερώς τα
βιογραφικά τους.
Η ανθολογία εκδόθηκε από τις εκδόσεις
«Σαρτίνας» στη Θεσσαλονίκη το τρέχον έτος. Το graphic design έγινε από το Χρήστο Τζιώκο και τη Γεωργία Θεοδοσίου.
Το
εξώφυλλο-εμπροσθόφυλλο αναπαριστά τον Καβάφη σε ώριμη ηλικία, απολλώνειο,
αποπνέοντας μια αριστοκρατική, διανοητική αυστηρότητα και συγκίνηση. Το κόκκινο
χρώμα του αντιπροσωπεύει καλύτερα το έργο του Καβάφη: κόκκινο του ερωτικού
πάθους αλλά και των ελληνιστικών, ρωμαϊκών και βυζαντινών προσώπων, τα οποία
ανασύρει από την ιστορία και κάποιες φορές τα αποκαθιστά. Στο οπισθόφυλλο
αναγράφονται με αλφαβητική σειρά τα ονόματα των συμμετεχόντων ποιητών και
ποιητριών: Αντωνιάδου Ελένη, Αρκέτος Γιάννης, Δέρβου Αρχοντία, Κακούρη Γλυκερία,
Κασαγιάννη Ευαγγελία, Μπρατάκη Βάσω, Νικολαΐδης Νικόλαος, Νικολαΐδης Σωτήρης,
Ντόβας Μίλτος, Ξηρογιάννη Ασημίνα, Παμπουκτσή Γιώτα, Πάνος Φώτιος, Παπά
Κατερίνα, Παπαοικονόμου Νικόλαος, Παππά Β. Βασιλική, Παππάς Β. Νικόλαος,
Παυλίδου Κάκια, Πουλημενάκου Τζούλια, Προδρόμου Ζαχαρίας, Σαντάς Θεόδωρος,
Σταυρινοπούλου Φωτεινή, Χαρμάνα Ελένη.
Το έργο αποτελείται από 148 σελίδες και
ξεκινάει με το προλογικό σημείωμα από τον κ. Βαλαβάνη Κυριάκο, διακεκριμένο
κριτικό λόγου και τέχνης, Σύμβουλο Ακαδημίας Κοινωνικών, Εθνικών και
Πολιτιστικών Σχεδιασμών, ο οποίος ενδεικτικά σημειώνει: «…22 ποιητές, κατά τη
γνώμη μου, πολύ αξιόλογοι, στα ποιητικά τους αθύρματα κατέθεσαν απόψεις,
εκτιμήσεις, θέσεις, ασίγαστη έννοια και συνεχείς συσχετίσεις γνώσεων ισορροπίας
και λογικές αποτιμήσεις...». Ακολουθεί δεύτερος πρόλογος από τον κ.
Πετμεζά Λεόντιο, Θεωρητικό-Ιστορικό Τέχνης, ο οποίος μελέτησε τα ποιήματα «με
λογισμό και μ’όνειρο», προσφέροντας μας μια μοναδική κριτική, προσεγγίζοντας τα
μέσα από τους γνώμονες της επιστήμης του. Ενδεικτικά αναφέρει: «…Οι ποιητικές
και λογοτεχνικές συνθέσεις του βιβλίου αποτελούν προσέγγιση σε πτυχές με
ιδεογραφικά συμπλέγματα και εννοιολογικές καταθέσεις που στηρίζονται σε απόλυτα
ιδεογραφικές απόψεις και καταλήγουν μεθοδευμένα σε κυρίαρχες αποκαλύψεις…».
Και, ως
είθισται, ακολουθεί πρόλογος της επιμελήτριας, όπου εκθέτει το σκοπό και τους
επιμέρους στόχους του βιβλίου, την προσφορά του οποίου θεωρεί παιδευτική.
Στη συνέχεια,
παρουσιάζεται ένα σύντομο βιογραφικό για τον τιμώμενο ποιητή Κ.Π.Καβάφη.
Και η αυλαία
ανοίγει παρουσιάζοντας τους 22 δημιουργούς με αλφαβητική σειρά. Προηγείται ένα
σύντομο βιογραφικό για τον καθένα και ακολουθούν 3 ποιήματά τους. Άρα, ανθολογούνται
συνολικά 66 ποιήματα.
Επιχειρώντας μια αδρομερή παρουσίαση των έργων, η ομιλήτρια προσκάλεσε τους
ακροατές να ταξιδέψουν στις σελίδες της παρούσας ανθολογίας όπου θα τύχουν «της
ευχαρίστησης να μπουν σε πολλούς λιμένας πρωτοειδωμένους, να αποκτήσουν τες
καλές πραμάτειες, σεντέφια και κοράλια και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής». Θα
πλεύσουν νοερά σε ποικίλους τόπους, αληθινούς ή φανταστικούς, γνωρίζοντας και
συνομιλώντας με πρόσωπα υπαρκτά ή πλαστά από τη μυθολογία, την ιστορία ή την καθημερινότητα
σε διάφορα χρονικά και επικοινωνιακά περιβάλλοντα: Θερμαϊκός, Χορτιάτης,
Παρθενών, Σαρδηνία, Μαντείο, Έφεσος, Ιθάκη, Παράδεισος, Μακεδονία, Όλυμπος,
Καύκασος, Ησίοδος, Αριστοτέλης, Αλέξανδρος, Ιησούς ο Ιουδαίος, Πίνδαρος,
Βάκχες, Αίολος, Λαιστρυγόνες, Ποσειδών, Προμηθέας, Ηρακλής, Μήδεια, Περσεφόνη,
Ήφαιστος, Νεράιδες κτλ, τα οποία λειτουργούν ως δυνατά αιώνια σύμβολα, για να
αισθητοποιήσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα των δημιουργών εξαίροντας
ταυτόχρονα και την φαντασία . Επίσης, άνθρωποι αδύναμοι ή δυνατοί, φοβισμένοι ή
τολμηροί, θύματα ή θύτες, που περιμένουν κάτι ή δεν περιμένουν τίποτα πια, που
πεθαίνουν, δακρύζουν και αναστενάζουν, ονειρεύονται, ματαιόδοξοι, προσκυνητές,
«περιδεείς κομπάρσοι», πολεμιστές, ήρωες και αφανείς, τραχιά ανδρικά σώματα,
δημαγωγοί της καρδιάς, παιδιά με τη μητέρα τους, αγαπημένοι ή μισητοί,
άνθρωποι-φαντάσματα ή αερικά, αναμνήσεις υπάρξεων, γλυκά ή παγωμένα πρόσωπα,
αισιόδοξοι και απαισιόδοξοι.
Έντονο είναι και το φυσικό στοιχείο· λατρεία
και υπόκλιση στη φύση και τον άνθρωπο που άλλοτε προβάλλουν άγρια και άλλοτε
γλυκά και ηδονικά: επί την ηλίου δύσιν, θάλασσα, σελήνη, φανάρια του ουρανού,
άστρα, κεραυνοί, ερωτευμένη καταιγίδα, σκοτάδι, φως, μέρα, νύχτα, βροχή, λευκό
σύννεφο, ποτάμι, κρυφές λίμνες, βουνά, χώμα, νερό, δρυοκολάπτες στη δροσιά της
οξιάς, βελανίδια, σκίουρος, ελάφι, μπρούτζινοι αετοί, χρυσοκίτρινα φύλλα,
λουλούδια, άγριο κοχύλι, πράσινα φύκια, γυμνοσάλιαγκες, πέτρα, σίδερο, ξύλο και
χαλκός, κλαδί ελιάς, λειμώνες δροσεροί, άνοιξη, βράχοι των κάβων παρέα με
γλάρους κτλ.
Ως προς το
περιεχόμενο, επίσης, οι επικείμενοι αναγνώστες θα μοιραστούν αυθόρμητες, απλές
σκέψεις-διαπιστώσεις ή πιο μύχιες αποκαλύψεις, έρωτες ζωντανούς και δυνατούς ή
περασμένους που επιζούν στη μνήμη· μνήμες που πληγώνουν και μνήμες
αναζωογονητικές. Θα επικοινωνήσουν σε γεγονότα με ευρύτερο κοινωνικό-πολιτικό
προβληματισμό, όπως εξευτελισμός ανθρώπινων σχέσεων, μικρόνοια, απληστία,
φόβος, αυτοκαταστροφή, αδιέξοδο, μοναξιά, θάνατος, συμπεριφορά ναρκομανών,
αριβιστών, προσφυγιά, δυνάστες της ελληνικής ιστορίας, βέβηλοι της μνήμης…Το
μαχαίρι όμως μπαίνει βαθύτερα, όταν καυτηριάζεται η παθητική στάση των
επαναπαυμένων ή και παραπλανημένων πολιτών, προτρέποντάς τους συχνά να
συνειδητοποιήσουν την κρισιμότητα των τεκταινομένων γύρω τους. Οπωσδήποτε όμως
και αισιόδοξες πινελιές και ελπίδα για όσο «το βάλσαμο ξέρει τον τρόπο να
ξεπετάγεται και να φυτρώνει μέσα απ’ τα λιθάρια»
Ως προς το
ύφος, τη μορφή και τη γλώσσα και τις αφηγηματικές τεχνικές οι αναγνώστες θα
ενθουσιαστούν, με την ποικιλομορφία τους και τις πρωτότυπες συλλήψεις
τους…σκηνογραφώντας και σκηνοθετώντας σε ευρύ εκτόπισμα χρόνου και δράσης.
………........................................................................................................
Περισσότερο,
όμως ,αξίζει να σταθούν στο συγχρωτισμό των ποιημάτων της ανθολογίας με τους
βασικούς θεματικούς άξονες, τη φιλοσοφία και τη στάση ζωής του Καβάφη:
διείσδυση στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, τόλμη παραδοχής των λαθών και παθών
μας, συνειδητοποίηση «των μεγάλων και υψηλών τειχών που έχτισαν γύρω μας
κάποιοι, χωρίς περίσκεψιν χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ» και «ανεπαισθήτως μας
έκλεισαν από τον κόσμον έξω» όπως έγραψε το 1896· αλλά αργότερα, το 1913, πόσο
υπέροχα και με ρεαλισμό αποδέχεται πως ίσως να μην μπορούμε να κάνουμε τη ζωή όπως
τη θέλουμε αλλά είναι εν τέλει σημαντικό να μην την εξευτελίζουμε.
Και οι ποιητές
μας φωνάζουν μέσα από τα έργα τους πως δεν είναι ακόμα όλα πουλημένα, πως δεν
έχει επιδράσει το ναρκωτικό της αφασίας σε όλους τους ανθρώπους, γιατί αυτοί
εξακολουθούν να προβληματίζονται, να επιδιώκουν την επικοινωνία και κυρίως να
αισθάνονται. Γι’ αυτό, επικοινωνώντας οι αναγνώστες με το λόγο τους θα νιώσουν
στο τέλος του ταξιδιού τους, στο οποίο προσκλήθηκαν πως «τώρα πλούσιοι με όσα
κερδίσατε στο δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σας δώσει άλλα, αφού σάς έδωσε
τ’ ωραίο ταξείδι», το κέρδος να μετατρέπουν τη λύπη στην ηδονή που προσφέρει η
τέχνη, ώστε να προφυλαχτούν από την απελπισία της ψυχής και την αδυναμία του
σώματος», αφού όλων αυτών πρυτανεύει η αξιοπρέπεια.
Γιατί ο Καβάφης
μας δίδαξε σοφία: ότι η αποδοχή αναπόφευκτων σκληρών και τραγικών γεγονότων,
όταν συνοδεύεται από ωριμότητα, δε μένει στον πόνο αλλά μπορεί να μετουσιωθεί
σε λύτρωση με αξιοπρέπεια.
Η ομιλία
έκλεισε με την υπόθεση ότι ο τιμώμενος ποιητής της βραδιάς ίσως να χαιρόταν,
ίσως και να υπομειδιούσε-έτσι κι αλλιώς ήταν συνήθως απόμακρος, εσωστρεφής και
συνοφρυωμένος-που συνταξίδεψε με ανθρώπους που διακατέχονται από κοινά βιώματα
και σκέψεις σαν τα δικά του και έτσι μετρίασε κάπως το συναίσθημα που τον
βασάνιζε: τη μοναξιά του. Δεν είναι μόνος. Στην ιερή τέχνη μοιραζόμαστε τον
πόνο και τη χαρά. Είμαστε «εμείς». Διατυπώθηκε η ευχή να κοιμάται εν ειρήνη
ψυχής.
Εννοείται ότι
για οικονομία χρόνου δεν κατέστη δυνατό να παρουσιαστούν σχόλια για τον κάθε ανθολογούμενο
ιδιαιτέρως .
H «Κάτοψη» άλλαξε περιεχόμενο. Mεταλλάχθηκε σε ιστοσελίδα με θρησκευτικές, κοινωνικές,
ιστορικές, οικολογικές και φωτογραφικές αποτυπώσεις και καταγραφές.
Επιμέλεια:
πατήρ Ηλίας Μάκος (iliasmakos@gmail.com)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ:
89269
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΒΑΦΗ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ
Με αφορμή τη συμπλήρωση 150 χρόνων από τη
γέννηση του ποιητή Κωνσταντίνου Π. Καβάφη και την ανακήρυξη του 2013, ως
έτος Καβάφη η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας και το
ΚΕΣΥΠ Ηγουμενίτσας πραγματοποιούν το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013 ώρα
20:00 το βράδυ στην αίθουσα ΠΑΝΘΕΟΝ της Ηγουμενίτσας εκδήλωση-αφιέρωμα
στον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη.
Θα παρουσιαστεί το βιβλίο-Ποιητική Ανθολογία
"Αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη. 150 χρόνια από τη γέννησή του"
(επιμ. Βασιλική Β. Παππά)
Για τον ποιητή και την ποιητική ανθολογία θα μιλήσουν οι:
Βασιλική Β. Παππά, ποιήτρια, Msc Υπεύθυνη Επαγγελματικού Προσανατολισμού του ΚΕΣΥΠ Ηγουμενίτσας
Αγλαϊα Αρχοντά, Φιλόλογος 6ου Γυμνασίου Ευόσμου Θεσσαλονίκης
Δήμητρα Νούση, Φιλόλογος
Οι μαθήτριες Βικτωρία Ζάρρου και Κισσοπούλου
Ελευθερία θα παίξουν ενδιάμεσα των απαγγελιών στο βιολοντσέλο και πιάνο
αντίστοιχα, έργα των:
G. Bizet, L. Van Beetoven, Marcello B, Sebastian Yradier.
Aπαγγελία ποιημάτων Καβάφη: Θωμάς Λιώλος, καθηγητής Φυσικής Αγωγής ΕΠΑΛ Ηγουμενίτσας
Συντονίστρια η Βασιλική Β. Παππά, ποιήτρια, Υπεύθυνη ΚΕΣΥΠ Ηγουμενίτσας
Η είσοδος είναι ελεύθερη
ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ:
Συνολικές προβολές σελίδας
89269
.jpg){kind=link}
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου